Taiko no Tatsujin DS: Dudnienie bogów

W starożytnej Japonii często siła dudnienia bębnów była kojarzona z bogami, dlatego były one ważnym elementem obrzędów religijnych. Dźwięki taiko były także sygnałem alarmowym, gdy zbliżał się sztorm. Dlatego zaczęto postrzegać taiko jako miejsce, w którym znajduje się bóg. W ten sposób (z czasem) uderzać w bęben mogli jedynie święci kapłani. Nie tylko w shintoizmie, lecz także i buddyzmie np. niektóre sekty używają taiko jako przedstawiciela głosu Buddy. Tak oto, po kilku wiekach kultywowania tradycji, bóg zagnieździł się w ślicznej grze dla konsoli Nintendo DS!

W końcu doczekałem się na przenośną wersję jednej z moich ulubionych serii muzycznych - Taiko no Tatsujin! Jest to gra rytmiczna stworzona przez studio Namco, obecna na rynku m.in. w formie automatów arcade, gry na Playstation 2, wersji PSP, a teraz również portu na Nintendo DS. Tytuł pojawił się pod oficjalną nazwą: Taiko no Tatsujin DS (太鼓の達人ＤＳ　タッチでドコドン！, Taiko no Tatsujin DS Touch de Dokodon, czyli dosłownie tłumacząc: “Taiko Mistrz Bębnów DS Dotknij i Graj!”) . Z oczywistych względów tytuł nie ukaże się poza granicami Japonii (bariera kulturowa), ale jest to jedna z gier nie wymagających znajomości języka japońskiego, a każda lubiąca skośne klimaty osoba bez problemu się w niej odnajdzie. Osobiście zwariowałem na jej punkcie i od paru dni z uporem maniaka nabijam swoje statystyki i walczę o tytuł Ichiban Tatsujina Rzeczpospolitej Polskiej (pierwszego bębniarza Taiko w IV RP).

 

W Kraju Kwitnącej Wiśni tytuł doczekał się kilku wersji, zaś w Stanach Zjednoczonych znana jest mi właściwie tylko jedna wersja (pod nazwą Taiko Drummer). Zasady gry są proste, a zadaniem gracza jest stukać w tytułowy bęben (wersje konsolowe oraz arcade mają do tego celu specjalny kontroler o nazwie TaTaCon, zaś wersja DS używa do tego celu ekranu dotykowego). Animowane postacie bębnów Taiko można przebierać w różne śmieszne stroje, które odblokowuje się w trakcie zabawy. Ciekawostka jest możliwość korzystania z dwóch stylusów podczas zabawy, co jest rekomendowane przez samych autorów. Dobra wiadomość dla wszystkich lubiących zabawę w trybie multiplayer, gdyż Taiko no Tatsujin DS wzbogacony został o świetną opcję grania za pomocą WI-FI wspierającą 4 graczy równocześnie.

Jeśli chodzi o specyfikę gry to możemy zaobserwować drobne różnice pomiędzy poszczególnymi wersjami Taiko. Między innymi w mechanice uderzania w bębny - wersje stacjonarne rozróżniają pojedyncze uderzenia od podwójnych, zaś arcade dodatkowo siłę uderzenia. W japońskiej wersji na ekranie pod symbolami ukazuje się wymowa danych dźwięków (na przykład: do don don), zapisana w tradycyjnym systemie onomatopei o nazwie kuchi shoga (口唱歌). Wersja DS pozwala również na zabawę z dźwiękiem bębna - oprócz standardowego dudnienia istnieje możliwość zmiany brzmienia na perkusyjne, czy (żart ze strony autorów) na soczyste odgłosy beknięć i pierdnięć (element wspomnianej powyżej kwestii bariery kulturowej - nie każdy europejczyk zrozumie podobne rozwiązania).

Niech nie zmyli was słodki i cukierkowy wygląd tej serii, gdyż mimo pozornego infantylizmu, jest ona dość trudna i wymaga doświadczenia, szczególnie na trzecim poziomie trudności. By zdobyć najlepszy wynik gracz (w wersji DS) musi bezbłędnie wybić cały schemat rytmiczny, co buduje stopniowo tzw. life meter (wskaźnik życia) i znajduje odbicie w punktacji końcowej oraz ocenie (dobre wykonanie piosenki gratyfikowane jest jedną z koron - srebrną lub złotą). Oczywiście zdobycie najlepszych wyników zabiera dużo czasu, co czyni Taiko No Tatsujin DS kolejną ciekawą propozycją importu dla wszystkich miłośników kieszonsolkowych gier muzycznych.

Reklama telewizyjna Taiko w wersji na Nintendo DS

Muzyka w większości odsłon serii opiera się na J-popie, muzyce z serialów anime, perełkach muzyki klasycznej, tradycyjnej japońskiej muzyce festiwalowej oraz utworach z gier wideo. Taiko no Tatsujin DS stosuje podobny podział na ekranie wyboru poszczególnych kawałków. Oto pełna lista utworów:

J-pop

• さくらんぼ (Sakuranbo)
• (Kibun Joujou↑↑)
• 夏祭り (Natsu Matsuri)
• 決意の朝に (Ketsui no Asa ni)
• Won’t Be Long
• マタアイマショウ (Mataaimashou)
• DANCE2 feat.ソイソース (DANCE2 feat.Soysauce)

Anime

• Touch
• Together (Pokémon: Diamond and Pearl series)
• Jūken Sentai Gekiranger
• Yes! PreCure 5 Smile GoGo!
• Doraemon
• Detective Conan Main Theme
• Anpanman

Classical

• Symphony No. 7 (Beethoven)
• William Tell Overture (Rossini)
• Orpheus in the Underworld (Offenbach) (aka the can-can song)
• Flight of the Bumblebee (Rimsky-Korsakov)
• Classic medley (Wedding compilation)
• Fantaisie-Impromptu (Chopin) (Unlockable)

Video game music

• Super Mario Bros.
• Go my way
• Arkanoid medley
• Twinbee Yahho! opening theme

Namco original

• キミにタッチ！
• もじぴったんメドレー
• KAGEKIYO
• 風雲！バチお先生
• 黒船来航 (unlockable)
• 太鼓乱舞　炎の卷 (unlockable)
• 太鼓乱舞　風の卷 (unlockable)
• 太鼓乱舞　水の卷 (unlockable)
• てんぢく２０００ (unlockable)

Variety

• たらこ・たらこ・たらこ (Tarako Tarako Tarako)

Traditional

• もりのくまさん (A Bear in the Forest)
• いぬのおまわりさん (Dog Policeman